119. ANΘOC TWN XA- -PITΩN- [Au v de I'avant-demier f.] In Vinegia, per Giouann' Antonio, & Pielro fratelli, di Nicolini da Sabio. Ad instantia di M. Damian di santa Maria, ne l'anno del Signore MDXLVI. Petit in-4° dc 28 ff. non chiffres (dont le dernier entieremcnt blanc), en un seul cahier signe A. Sur le litre, la Fouine avec les mots 'Ανδρέου a gauche et Κουνάδου a droite. Pages a 2 colonnes, et 35 lignes a la colonne pleine. Le v° du titre est occupe par un bois emprunte-' au f. 15 r° de i'lliade de Lucanis (voy. n° 75), et representant Homere, couronne de laurier, jouant du violon et ayant a scs cotes deux personnages barbus. Au f. 2 r° se trouve le Πίναξ τοΟ παρόντος βιβλίου. Ribliotheque royale de Munich, A. Gr. b. 47, 4°. Au v° du f. 2, on lit la preface suivante : ΠΡΟΛΟΓΟΣ. Έγώ έποικα ώσπερ εκείνον οπού έ'ναι ει; έ'να ;χέγ<χ. λιβάδιν εμμορ- φον άνθισμένον και μαζόνει ταΐς κορυφαϊς των πλέον ώμορφοτέρων βοτά- νων, οια να ποίηση ενα στεφάνι. Ούτως και εγω εγυρευσα και εμα- ζωξα και έσύναξα από τα βιβλία οπού λέγουν οΊά ταϊς χάριταις και ίλαττώματα, και θέτω και αποδείχνω την yapiv. καί όρθόνω την μέ ταΐς γραφαΐς τών φρονίμων και μέ την θείαν γραφην. Και μέ ταϋτα βάνω το ελάττωμα το εναντίον της χάριτος, καί μοιράζω έτοϋτο τό βιβλίον ε'ις κεφάλαια ορθωμένα, ο\ά πλέον σύντομον και γοργότερον, ιϊ τι θέλησης να εΰ'ρης και να μάθης τό τίποτες της μιας χάριτος. Δια τοϋτο θέλω έτοΰτο τό μικρόν μου ποίημα να τό λέγουν "Ανθος Χαρί- των, καί. αν τύχη τίποτε; πταίσιμον, είμαι βέβαιος να ηναι εις την SK1Z1EME S1ECLE.· 275 συνείδησιν έκεινοϋ όπου τό άναγινώσκει · και ε'γώ 'έως τώρα πέφτω ει; την παίο"ευσίν του; και άφίνω τό πταίσιμόν |/,ου. Le present livre n'est pas, comme pourrait le faire supposer la lecture de la preface qui precede, un ouvrage originairement ecrit en grec; cc n'est autre chose que la traduction a peu pres litterale d'un livre italien bien connu, le Fiore di Virtu1. Afin que le lecteur puisse juger par lui- nieme de la verite de notre assertion, nous met Ions sous ses yeux le pas- sage suivant du texte original (edit, de Venise, 1477), avec la version grecque vulgaire en regard. Capitolo primo. Dellamorc. Amorc, bcnivolentia, dilcctionc e carita sono quasi una cosa, sccondo la universale e commune doctrina lie sacri doclori thcologi, e maxima- mente di san Thomaso, iiclla sua Soinma delta theologia, per tanlo nuta chc gencralnientc lo primo movimento di ciascuno amore e la cogni- zione della cosa : come dice sancto Augustine, nel libro della Trinita, cbc ncssuna persona uon puo amarc alcuna cosa, se piimamcntc non a qualche cognitionc di quclla cosa; e procede questo co- guoscimento da cinque sentimenti principal! del corpo, chome dal vedcr che e ncgli ocelli, dal udire che e uegli orecchi, dallo odorare che c nel naso, dal gustarc che c nclla bocca, e did toccare chc e uelli mani. Et procede ancora dallaltra parte che del corpo, cioe dal senuo iu- tcllcltivo che e ncllo inmaginarc del intcllelto : e questa talc conscicutia sic la prima causa el primo principio del amore. Di tutti questi la maggior parte disceudce procede dagli occhi, sccondo che dice el philosopho Aristolele, nel, suo libro de aiiima c de scnsu e scnsato, siche primamentc la volunta dellc persone si muove per qucsta conostcntia. Poi si muove la me- moria c convcrtcsi in piacerc in imaginamento la cosa che ha pensato, c per questo tale pia- cerc si muove uh desidcrio dal cuore di desidc- Περί τί)ς αγάπης. Κεφ. ά. 'Αγάπη χαί χαλή Οέλησις χαί χαροποιότητα και φιλία , τα πάντα σχεδόν είναι Ινα πρδγμα, καθώς τό λέγουν ο! θεολόγοι τής εκκλησίας, χαί μάλλον 6 φρά Τωμάζος, εις τό βιβλίον τής θεολογίας αϋτοΟ. Δια τοϋτο σημείωσε τό χαθόλου δτι τό πρώτον αίτιον τής αγάπης είναι ή γνωριμία, ώς καθώς τό λέγει χαί ό άγιος Αυγουστίνος, δτι ουδείς ημπο- ρεί νά άγαπήση κανένα πράγμα, εάν πρότερον δεν τό έγνωρίζει. Και έτοΟτο γίνεται άπό ταΤς πέντε αι- σθήσεις τοΟ κορμιού, ήγουν άπό θεωρίαν ίφθαλμοΟ, άπό άκοήν ώτίων, άπό δσφρησιν |5ινών; άπό γεΟσιν στόματος, και άπό ψηλάφησιν χϊΐ- ρών. Και τέτοια είναι ή έγνωριμία τό πρώτον της αγάπης και τό πλέον γίνεται άπό τους οφθαλμούς, ώς καθώς τό εξηγείται και ό Φιλόσοφος · δτΕ ή πρώτη δρεξις τών ανθρώπων αρχίζει άπό την τοιαύτην αίτίαν ήγουν τήν έγνωριμίαν. Μετά ταϋτα κινείται τό ένθυμητικόν και έρχεται εις δρεξιν, και όρμίζει ή επιθυμία τής καρδίας, και ΐπιθυμεϊ νά Ιχη τό 1. La preface grecque elle-nu'mo est empruntee a la preface italicnne. rare la cosa che glie piaciuta, e quel desiderio nasce da una speranza che vicne di potcre ha- ver quelle glie piaciuto, c da quello nascie la sovrana virtu damore, laqualc e radice e fonda- mento, guida e chiave, colonna e forma di tucte le virtu, sicome scrive el philosopho c il dicto san Thomaso, c molti altri sacri thcologi pro- vono che niuna virtu puo essere sanza anion·, come ben dichiara messer san Paulo, nella sua epistola che egli scrive a Corinthi, siche tucte le virtu anno principio e cominciamento per cognitionc e per amore. e per tanto ciaschuno che senza errorc vuole cognoscere la virtu da vitii, guardi pure sc quello che vuole fare si muovc dalla virtu damore ο si ο no, e cosi potra cognoscere' la verita. πράγμα όποΟ ορέγεται, χαϊ ετούτη ή επιθυμία γίνεται άπδ μίαν ελπίδα δτι ελπίζει νά ίχη έχεΤνο όποΟ ορέγε- ται, χα'ι έτοΟτο είναι ή χάρις τ^ς αγάπης χα! ή ρΊζα αυτής, χαϊ είναι χα! θεμέλιον μέγα είς δλαις ταΓς χάρι- ταις, ώς χαθώς γράφει χαϊ δ φιλό- σοφος χαϊ δ φρά Τωμάζος αποδείχνει δτι χάμμία αρετή δεν ημπορεί νά ήναι χωρίς άγάπην, χαϊ δλαις έχουν αρχήν άπ' αυτήν, χαϊ δποιος θέλει νά γνωρίση τήν χάριν άπό τό ελάτ- τωμα, άς Ιδί; έχεΓνο δποΟ θέλει νά ποιήση έάν δρμίζΐ) άπο τήν χάριν τής αγάπης, ή δχι, χαϊ εις αύτδ θέλει έγνωρίση τήν άλήθειαν.

ANΘOC TΩN XAPITΩN

  1. Βιβλιογραφικό Λήμμα
  2. ANΘOC TΩN XAPITΩN