78. I A N I L A S C A RIS RIIYNDACENI EPIGRAMMATA. . Venundantur Iodoco Badio Ascensio. [Au recto ilu dernier f.] In chalcograpluio Iodoci Badii Ascesii in Parrhisiorum Academia, ad Calend. lulias. M.D.XXVII. Petit in-8° dc 24 ft", non cbiflhis, divises en 3 caliiers de 8 ff. chacun, signes a, b, c. Les epigrammes grecques occupent 29 pages, et les epi- gi-ammes lalines 16 pages. Le Terso du dernier f. est blanc. Bibliotbequc dc M. lc prince Georges Haurocordato. 196 BIBLIOGRAPHIE HELLEN1QUE. Λιι Verso du titre, on lit la lettre suivante : JACOBUS TUSANUS ANGELO LASCARI JAHYNDACENO SALUTEM. Ego ex omni juvenum de me bene meritorum numero, cui plus debeam quam tibi, Angele suavissime, prorsum habeo neminem, qui parentis tui, Jani Lascaris, quum graeca simul et latina epigrammata mecum nuper communicasses, id quoque fecisti humanissime ut illi me redderes perquam familiarem. Cujus quidem excellentem in romana lingua nedum vestra peritiam pluribus hie verbis ne fusius persequar, illud certe dicam: graecae litteraturae quantum usu, quantum scientia praecellat, ex hoc intelligi vel maxime posse quod eum ex cunctis vestri generis hominibus, de sententia doctissimorum delectum, princeps nos- ter Franciscus accersendum esse 'censucrit, ut musaeo, quod hac in urbe longe omnium principe multo celeberrimum speramus excitatum iri propediem, velut alter Apollo praesideat. Ipsa autem epigrammata quum viderem in dies magis ac magis eruditis quidem viris et candidis placere atque probari, caeterum plagiaries quosdam pro suis eorum nonnulla jam passim ostentando venditare, faciendum mihi pro nostra necessitudinc existimavi suo ut cuique adjecto argumento formis librariis diligenter excusa atque multiplicata, tuis auspiciis, sub proprii auctoris titulo et nomine, in publicum primo quoque tempore prodirent. Quo simul a fucorum posthac assererentur insidiis, simul patris ipsius tui memorabili exemplo nostrates instimulafi, quod ipse in latina felici (ut parcissime dicam) exitu praestitit, in graeca idem lingua certatim contenderent efficere. Vale. Ex aedibus Ascensianis. La rarete de cette petite plaqucttc est telle que l'on nous saura grc d'en cxtrairc celles des epigrammes qui interessent plus particulierement I'histoire de la Grece. ΕΙΣ ΓΑΛΗΝΟΝ TON ΛΑΣΚΑΡΙΝ ΤΓΙΟ ΛΗΣΤΩΝ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΑ. ΤΩ ξένε, Λασκάρεως λεύσσεις τάφον ώδε Γαληνού, σύν δ' άλοχος κεδνη και θυγάτηρ ύπέδυ ¦ φώρες δτ' έννύχιοι τους τρεις, δούλην τε θυρωρόν SEIZIEME SIECLE. 197 εκτανον · οία β'ροτών εργματα, πλοΰτε μάκαρ! λλλά γ' άεικελίως πώς ην θέμις άνδρα δίκαιον τεθνάμεν, ώ [/.άχαρες! θυμέ, λίαν προέβης. ΕΙΣ ΑΡΓΓΡΟΠΥΛΟΝ ΤΟΝ ΦΙΑΟΣΟΦΟΝ. Και αύ, φίλη κεφαλή, βαιόν σπινθηρ' άναφλέξας αίπυτάτης σοφίης λείψανον άδρανέος, χιΤσ' λργυροπύλοιο πάτρης Ικάς ενδοθι Ρώμης, Ρώμης δ' δπλοτέρης γνώριμο; αστός εφυς. ΕΙΣ ΜΑΡΚΕΣΙΟΝ ΤΟΝ ΡΑΛΛΗΝ. « Τις; πόθεν, ήέ τίνων τόν χάλχεον ΰπνον ίαύεις; » « Μαρκέσιος Ράλλης. » « Οΐδ' έρατην γενεην ¦ οίδα τεην πάτρην, Βυζάντιον ' οΰνομα κλεινόν · ειπον πώς σθεναρήν ώλεσας ήλικίην. » « Αίδέομ' έξειπεΐν · άλλ' είρεο ¦ εκ τεγέων γαρ ώλισθον, τόδ' έμοΐ πικρότερον θανάτου. Οΰ γαρ Αρης μ' έδάμασσεν έν εντεσι, δουλεύουσαν ρ\>όμενον κλεινην Ελλάδα. Πώς δ' εθανον! » ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ ΛΑΣΚΑΡΙΝ, ΤΟΝ ΕΠΙΚΑΛΟΤΜΕΝΟΝ ΜΕΓΑΝ ΔΟΓΚΑΝ. Γηγενέες Δήμητρος έπώνυμον ηύγάζοντο εκγονον έτσηνων Λατκαριδών γενεής ¦ ήνορέην, πινυτήν τ' εξ εΐδεος ήϊθέοιο ηκχ δ' ές αλλήλους' άλλος δδ' Ήρακλέης. Καί μιν άλεςίκακον τιμήορον Ελλάδι πέμπει Ζευς ¦ άτ' εφ' Ηρακλέους μητρός όλωλε κράτος. Τοΐσι δ' άρ' άχνυμένοισι μετηύδα πότνια μήτηρ, τέκνα φίλ', ου τοι δέος καίριον υμμι τόδε. Ήγεμόνος μεγάλου τωδ' ουνομα καί κλέος εσται ¦ 198 BIBLIOGRAPHIE HELLENIQUE. άλλ' έτέροις πονέει, δεύτερος Ήρακλέης. Οϋ γαρ εθ' "Ελλησι Ζευς -ήπιος, άχρις άλιτροί σφών προγόνων στυγέουσ' ούνοα , εθη, σοφίην. ΕΙ2 ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ TOT ΧΑΛΚΟΝΔΥΛΟν. Πριόριενος διδαχαϊς Βασιλείου είπεν άλάστωρ γνωτοΐς γ/ιγενέσιν δαίρ,οσιν άρ/εκάκοις " ήνί βροτοΐς σοφίτην Χαλκόνδυλος Ελλάδος ερνος αστός αθηναίας πάτριον αύ κατάγει νιριετέρτι κακότητι. Τί [Αελλθ|/.εν, δφρα και αύθις πυρσούς εΰ^αθίης Ελλάς* άπασιν όροι; "Άγριον ά(Α(ζ.ι φιλον γαίης δ' έπΐ κάρτος όληται, ώς πριν έφ' Ηρακλέους και σοφίης τροφίμων. Εϊφ' ό [Λεν, oi δ έπόρουσαν άολλεϊς νοϋσον έχοντες σύΐλ[Λαχον άπροϊδτί βάσκανον τ,ϊΟέω. Τοις δ' δ γε πόλλ' άχέων εϊκε χθονός, αίψα λιασθείς ψυγών τ αχράντων ϊκετο συριαορίην. Ή[Αΐτελνί σοφίτις |χ.ελεττ,;7.ατα πένθος άλαστον [/.ητρϊ, κασιγνήτοις, πασι λιπών έτάροις. ΖεΟ f/,εγάλ', ε'ι δ' "Ελλτ,σιν όδύσσαο, φείδεο πέ;ζ.πει\ ψυ^ας εύγενέας δυσαενέεσσι γέλων. IN MARULLUM ΡΟΕΤΑΜ. Cecina vorticibus rapidis vorat eccc Marullum, Lucifer cxclamat; sol, propcranter adi. Eripc, ut eripuit Pcliden Mulciber undis immcritum Uiacis, nos canil isle Deos. Sol properat, scd quanta liominis vitae mora, si vis urgeat! exlinclo, sol iluvium increpitat. Ille ait : at cclcbrans vivus tua numina, nostrum subticuit mersi, mortuus ul celebret; et tu Dsndalidcn, Hellcn fretum, cl Albula Tibrim. Turn sol Cecina dehinc ergo Marullus eris. Victa capit sic nomen aqua, et quern Graecia vatem Concessit Latio, Thuscia flumen habet. IN MUSURUM. Musurum terris misit, suadente Promctheo, Juppiter, effatus : redde hominum generi munera Pieridum; jam scripta insulsa facessant; i, legis Themidos sed rediture memor. Paret, et adlapsus referensque inventa priorum, Musis et Suadam miscuit et Charitas. Terrigenae haec prohibent Hyles qui regna tuentur, et juvenem illecebris in sua vota trahunt. At pater bunc miserans revocatque et fonte refundit necdura pollutam caram animam a quo abut. AOUT 1527
I A N I L A S C A

RIS RHYNDACENI EPIGRAMMATA

  1. Βιβλιογραφικό Λήμμα
  2. RIS RHYNDACENI EPIGRAMMATA