10. Μουσαίου ποιημάτιον τα καθ' ήρώ καΐ Λέανδρον 8 δή και είς τήν ρωμαίων διάλεκτον αύτολεξεί μετω- χετεύΟη. Mussei opusculum de Herone & Leandro, quod et in latinam linguam ad uer- bum trala- tum est. [A la fin du texte grec] ΕΓΡΑΦΗ ΕΝ ΕΝΕΤΙΑΙΣ ΔΑΠΑΝΗι ΚΑΙ ΔΕΞΙΟ- ΤΗΤΙ ΑΛΔΟΤ TOT ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ ΚΑΙ PQMAIOT. ΘΕΩο ΔΟΞΑ. Petit in-4° de 22 ff. non chiffres, dont 1 pour le titre, 10 pour le texte grec et Id pour la traduction latine, qui est I'oeuvre de Marc Musurus. II y a 20 lignes a la page pleine. Dans beaucoup d'exemplaires, le f. du titre, lequel ne porte aucune signature, se trouve place devant la traduction la- tine. Le texte grec est signe α-ettm, et la traduction b c biiii ν bvi. Le verso du f. signe bvi et le recto du f. suivant sont parliellement occupes par deux bois grossiers representant Hero sur sa tour, au bord de l'Helles- pont, et Leandre traversant le detroit a la nage. Cette rarissime edition est une des trois premieres productions sorties des presses du celebre Aide Manuce et passe pour avoir vu le jour vers 1494. Dans lc catalogue d'Alde, le prix du poemc de Muse'e est fixe a un marcellus, ce qui equivaut a 0 fr. 68 de notre monnaie. Vend. 550 fr. Brienne-Laire; 14 liv. 5 sh. He- ber; 250 fr. Boutourlin; 15 liv. Butler; 020 fr. Solar; marque 25 liv. (fine copy in red morocco, by Bedford, gilt edges), sous le n° 17887, dans le General Catalogue (Londres, 1874) de Quaritcb, qui affirme en avoir vendu un autre exemplaire 50 liv. en 1870. Vend. 620 fr. A. F.-Didot (en 1878). Le texte grec seulement, 120 fr. Le Blond; 132 fr. Mac-Carthy; 2 liv. 7 sh. Sykee; 1 liv. 6 sh. Butler. Bibliotheque nationale de Paris, Υ 473 -f A, Beserve. Au f. 2 recto, on lit la lettre suivante d'Alde Manuce : ΑΛΔΟΣ Ο ΡΩΜΑΙΟΣ ΤΟΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙΣ ΕΥ ΠΡΑΤΤΕΙΝ. Μουσαΐον τον παλαιότατον ποιητην ηθέλησα προοιμιάζειν τώ τε Αριστοτέλη και των σοφών τοις έτέροις αύτίκα οι' έμοΰ· έντυπωσο- (χένοις, τω τε. είναι αυτόν ήδιστον άμα καί λογιώτατον, καϊ μάλιστα ως αν είδητε τα παρά τούτου τώ Οΰϊδίω δανεισθέντα δαιμονίως τω δντι καί εΰφυώς" καϊ ό'πως αυτόν έμιμήσατο έν ταϊς Ήροΰς καί Λεάν- δρου προς αλλήλους έπιστολαΐς. Λαμβάνετ' ούν τουτί τό βιβλίδιον, οΰ προίκα μέντοι" δότε δε τά χρήματα, ίν' εχω καί αυτός πορίζεσθαι ύμΐν πάσας τάςτών Ελλήνων άρίστας βίβλους. Και όντως ει δώσετε, δώσω· ότι ούκ έχω εντυποΰν άνευ χρημάτων πολλών. Πιστεύετε τοις ουκ ακιν- δύνως έμπειρασθεΐσι, καί πάντων μάλιστα οΰτ'ωσί λέγοντι Δημοσθένει- «Δει δή χρημάτων, καί άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι τών δεόν- των. » Ού μην φιλοχρημάτως έχων, μάλλον δε τοις τοιούτοις άπε- χθανόμενος ταΰτά γε ειρηκα-καίτοι χρημάτων άνευ οΰ δυνατόν εΰπορεϊν ων ΰμεϊς μεν ΰπερβαλόντως έρίεσθε, αυτοί δε πολλφ μόχθω καί δα- πάνη πεπονηκότες διατελοϋμεν. "Έρρωσθε. ΜΑΡΚΟΥ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥ ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ. Νηός έην άνά Σηστόν, άγίνεον ήχι θυηλάς Κυπρογενεΐ σπεύδοντες έτήσιον αΰτάρ ό τόζον ούλος "Ερως βάσταζε" διοιστεΰσαι δε μεμηνώς, οξέα δενδίλλεσκε" πικρόν δ' ΐθυνεν όϊστόν μητρός έπ' άρήτειραν έπισπέρχων δ' έπελάσθη ήπατι Λειάνδροιο, κόρης φρένας αϊψα περήσας. Αμφότεροι δε πόθου αύτφ πεφορημένοι οΐστρω, αλλήλων άπόναντο- γάμων δε συνίστορα λύχνον λαθριδίων θήκαντο. Σιδήρειον δε λελογχώς αίμα, πολυπλάγκτης προΰδωκε ποθεϋντας άέλλαις, καί σφε φάους μεν άμερσεν, άμερσε δε καί φιλοτήτων. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΜΟΥΣΑΙΟΝ. Καί φρένας άδρήστεια θεών έ'λε,δή γάρ άοιδαϊς στεϋτο λαχεΐν Αρης, μοϋνος άποινα πόνων. .Τοΰτο κλύων νερσγισ' ,δτ' έοΐς έπενήνοθεν έ'ργοι; άχλΰς άδην, "Αρευς τ'οΰ χάδεν ΰβριν "Ερως. Μουσαίω δ' έπέτελλεν δ δ' έκπλήϊζε ποθεύντων οίστρον, άποδρέψαι παρθενίας κάλυκας. Αίνείσθω δέ [Λίκρϊίσιν έπιστίςας σελίδεσσιν δσσ' όλίγαις παίζων χερσίν εοργεν "Ερως. [1494]

Μουσαίου ποιημάτιον τα καθ' ηρώ και Λέανδρον ο δή και είς την ρωμαίων διάλεκτον αυτολεξεί μετωχετεύθη.

  1. Βιβλιογραφικό Λήμμα
  2. Μουσαίου ποιημάτιον τα καθ' ηρώ και Λέανδρον ο δή και είς την ρωμαίων διάλεκτον αυτολεξεί μετωχετεύθη.